به گزارش صدای بورس، نگاهی به وضعیت بازار سیمان کشور حکایت از آن دارد که تورم فصلی این کالا در فصل پاییز سال جاری با ۱.۸ درصد کاهش در مقایسه با فصل مشابه سال قبل روبهرو شده ولی انتظار میرود این روند در فصل زمستان معکوس شده باشد. این در حالی است که تورم نقطه به نقطه این محصول ۲۱.۳ درصد بوده که این رقم در فصل تابستان ۴۵.۱ ثبت شده است.
در این بین، بر اساس دادههای آماری بورس کالا میزان عرضه سیمان در این بازار در فصل پاییز رقمی بیش از ۱۶ میلیون و ۸۵۰ هزار تن بوده که ۲۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تن تقاضا برای آن شکل گرفته است. این رقم در فصل تابستان به ترتیب ۱۵ میلیون و ۷۶۰ هزار تن و ۱۸ میلیون و ۹۰۰ هزار تن بوده است. به این ترتیب هرچند در فصل پاییز سال جاری میزان عرضه یک میلیون تن افزایش یافته اما تقاضا ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تن کاهش یافته که این روند روی قیمتهای بازار نیز اثر گذاشته است.
با این حال در فصل زمستان و از ابتدای دی ماه تا ۲۷ بهمن میزان عرضه سیمان به ۹ میلیون و ۹۴۳ هزار تن رسید که در مقایسه با بیش از ۱۴ میلیون تن تقاضا برای این محصول رقم ناچیزی است که این نشان میدهد احتمالا رویه خریدها در زمستان و تقاضا روند معکوسی در مقایسه با پاییز در پیش گرفته است.
در این بین نگاهی به قیمت عرضه در بورس کالا نیز نشان میدهد، به ترتیب از تابستان تا دو ماهه زمستان قیمت هر تن سیمان به طور میانگین از ۲ میلیون تومان به ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده که از رشد ۱۰ درصدی قیمت در فاصله ۸ ماه حکایت دارد که نسبت به تورم کل و تورم قیمتی در سایر نهادهها رقم پایینی است. با این حال مقایسه با قیمتهای سال قبل (دوماهه اول دی تا انتهای بهمن) نشان میدهد که قیمت سیمان ۴۸.۵ درصد افزایش یافته است.
رشد هزینههای تولید و ناتوانی خریداران
به این ترتیب رفتار بازار سیمان را باید تابعی از متغیرهای متعددی از جمله رفتار ساخت و ساز فصلی، تورم انتظاری و افزایش هزینههای تولید دانست.
در این شرایط اما کارشناسان بازار معتقدند تقاضا به میزان زیادی با نوسان روبهرو است و افت و خیزهای زیادی از خود نشان میدهد. در فاصله سال جاری رشد شدید هزینه تولید باعث شده ساخت و سازها کاهش یابد، از سوی دیگر قیمت ملک به حدی با روند افزایشی روبهرو شده که عملا خرید و فروش در کشور راکد مانده و این موضوع روی تقاضا برای مصالح از جمله سیمان اثر منفی بر جای گذاشته است و به همین دلیل قیمت این محصول تنها ۱۰ درصد رشد را در فاصله ۸ ماهه تجربه کرده است.
در این بین تحلیلهای متعددی از وضعیت آینده بازار مصالح ساختمانی مطرح میشود که همه تحت تاثیر ضرایب متفاوتی از ریسکهای سیاسی و آینده نامعلوم مذاکرات فعلی قرار دارد. نگاهی به وضعیت کشور در فاصله ۲۳ خرداد ماه تاکنون نشان میدهد که از یک سو افزایش شرایط عدم اطمینان و از سوی دیگر رشد شدید قیمت دلار بسیاری از بازارها را از خود متاثر کرده که این اثر هنوز به بخش مسکن نرسیده است. با این حال بسیاری از مصالح غیرمعدنی که مواد اولیه آنها به ارز وابسته است، روند افزایش قیمتی را پشت سر گذاشتهاند. به عنوان مثال محصولات مرتبط با منشأ نفت، پتروشیمی و شیمیایی روند بسیار قدرتمندی را در نتیجه رشد بهای ارز تجربه کردهاند و این در حالی است که در حوزه سیمان و گچ و... این اتفاق را شاهد نیستیم و در نتیجه انتظار میرود سال آینده شاهد رشد بیشتر قیمت مسکن باشیم، اما آیا این رشد قیمتها به افزایش تحرک بازار منتهی میشود؟ نمیتوان با قطعیت به این سوال پاسخ داد، چراکه قدرت خرید ملک در کشور به شدت کاهش یافته و رشد بیشتر قیمتها ناشی از فشار هزینه میتواند رکود معاملاتی و بالطبع رکود تقاضا برای مصالح ساختمانی از جمله سیمان را سبب شود.
عدم قطعیتهای سیاسی در بازار
از سوی دیگر فضای جنگ و مذاکره در کشور همچنان شرایط ابری را در برابر سرمایهگذاران در بخشهای مختلف تقویت کرده و برنامهریزیهای بلندمدت در بخشهایی مثل مسکن که به نوعی پروژههای دو سه ساله محسوب میشوند را تحت تاثیر قرار داده است که این امر نیز روی تقاضا برای مصالح ساختمانی اثرات ناهمگونی خواهد گذاشت؛ به عنوان مثال بررسی و مقایسه دو ماهه اخیر با مدت مشابه سال ۱۴۰۳ نشان میدهد، عرضهها در محدود ۹.۵ میلیون تن ثابت مانده، اما تقاضا برای سیمان یک میلیون و ۸۰۰ هزار تن افزایش یافته که این امر به دلیل ترس از افزایش قیمتها در سال جدید است و همه این موضوعات از سردرگمیهای موجود در بازار در نتیجه شرایط عدم اطمینان حکایت دارند.
با این حال قیمت محصول سیمان با رشد محدودی در ۸ ماهه امسال روبهرو بوده و این امر روی سمت هزینههای ترازنامه شرکتهای سیمانی اثر منفی بر جای گذاشته و نگرانیهایی را در زمینه تولید ایجاد کرده است. کارشناسان میگویند بازار توان مقابله با افزایش قیمت را ندارد و تولیدکننده نیز معتقد است در صورتی که قیمتها در این محدوده باقی بماند، تولید توجیه ندارد و این شکاف بزرگ روی صنعت اثرات سنگینی بر جای گذاشته که میتواند روی تصمیمات تولید موثر باشد و یا باعث کاهش عرضهها برای تعادل بخشی در بازار شود، اما آیا این امر به کاهش تقاضا منتهی نمیشود؟ احتمالا میشود!
فعالان صنعت سیمان معتقدند هزینههای انرژی، حملونقل و مواد اولیه با روندی صعودی در حال افزایش است. رشد هزینه سوخت، کرایه حمل و هزینههای جانبی تولید، حاشیه سود کارخانههای سیمان را بهشدت تحت فشار قرار داده و بسیاری از تولیدکنندگان را در وضعیت دشواری قرار داده است. با این حال، این فشار هزینهای هنوز نتوانسته به افزایش محسوس قیمت سیمان در بازار منجر شود.
تولیدکنندگان سیمان در شرایط فعلی با یک دوگانگی جدی مواجهاند. از یک سو، ادامه تولید با نرخهای فعلی سودآوری را کاهش داده و حتی در برخی موارد به مرز زیان نزدیک کرده است. از سوی دیگر، افزایش قیمت در بازاری که تقاضا در آن ضعیف است، ریسک انباشت محصول و از دست رفتن سهم بازار را به همراه دارد. نتیجه این وضعیت، تثبیت اجباری قیمت سیمان و پذیرش فشار هزینهها از سوی کارخانههاست.
-
حمزه بهادیوند چگینی - روزنـامهنـگار
- شماره ۶۲۸ هفته نامه اطلاعات بورس
نظر شما